Voor wie

Doelgroep:
Ouderen, Volwassenen en Adolescenten

 Wanneer psychotherapie?

Psychotherapie kan worden ingezet als behandeling wanneer u psychische klachten ervaart en dreigt vast te lopen op verschillende terreinen van uw leven (werk, relaties, vrienden/ familie) en de ervaren klachten u belemmeren.

Onder ‘klachten’ kunt u o.a. verstaan: somberheid, angsten, burn-out, emotionele problemen, eetproblemen, problemen rondom identiteit, problemen rondom zingeving.

Psychotherapie is niet iets wat je zomaar doet. Psychotherapie vraagt om de bereidheid om uzelf, uw gedrag, uw gedachten en gevoelens onder de loep te nemen en er samen naar te kijken en mee aan de slag te gaan. Het kost veel energie en vaak ook tijd. Psychotherapie is een intensieve vorm van hulpverlening. Het kan confronteren met pijnlijke gevoelens. Dat kan ook nieuwe spanningen en angst oproepen. Dat moet u willen en ook aankunnen.

Wat kan het brengen?

Psychotherapie heeft tot doel psychische klachten te verminderen of beter hanteerbaar te maken. Vaak, maar niet altijd, lukt dat. Van tevoren is niet precies te voorspellen wat het resultaat van de therapie zal zijn. Dat is onder meer afhankelijk van de aard van de problemen en van iemands mogelijkheden. Aan omstandigheden kan psychotherapie niets veranderen, wel aan hoe u ze ervaart en er mee omgaat.

Veel mensen hebben baat bij psychotherapie. Het geeft de mogelijkheid om een vertrouwensband op te bouwen met een ander die neutraal en objectief is, en die u helpt inzicht te krijgen in uzelf waardoor u tot groei en verandering kunt komen.

Methode van werken:

Binnen deze praktijk wordt voornamelijk psychoanalytisch gewerkt.

Bij psychoanalytische psychotherapie wordt ervan uit gegaan dat we ons vaak niet bewust zijn van de drijfveren van ons gedrag. Soms wordt iemand in zijn of haar functioneren geremd door gevoelens die niet alleen met actuele gebeurtenissen te maken hebben. Het doel van psychoanalytische psychotherapie is het bewust maken van verborgen gedachten en gevoelens. Dat maakt het vervolgens mogelijk om psychische problemen beter te gaan begrijpen, te verwerken en op zoek te gaan naar andere mogelijkheden om met deze situaties om te gaan.

De frequentie is meestal 1 keer per week, een sessie is 45 minuten lang, en de therapie duurt over het algemeen één tot enkele jaren.

Indien u graag klacht- of probleemgerichte en/of kortdurende therapie wenst, is het waarschijnlijk beter om een andere therapeut met een andere werkmethode van psychotherapie te zoeken.

Aanmelden:

U kunt zich aanmelden door een mail te sturen of te bellen. Na uw aanmelding neem ik contact met u op voor een korte telefonische screening, waarin enkele zaken met u worden doorgenomen. Naast wat administratieve zaken (zoals de verwijsbrief, de kosten/verzekering) hoor ik ook graag iets over de reden van uw aanmelding. Als de indruk bestaat dat therapie bij mij mogelijk is, dan plannen wij een intakegesprek. Als dit niet het geval blijkt, zal ik dit met u bespreken.

U kunt niet in de praktijk terecht voor problemen met een spoedeisend karakter. 

Voor aanvang van het eerste gesprek dient u ervoor te zorgen dat er een verwijsbrief van uw huisarts is. Op de verwijsbrief dient (een vermoeden van) een stoornis te staan, de AGB code van uw huisarts, de datum, en dat het een verwijzing betreft naar de S-GGZ. Zonder een actuele verwijsbrief kan een behandeling niet starten. Daarnaast is het nodig dat u een legitimatiebewijs en verzekeringspas meeneemt naar het eerste gesprek.

Na de eerste gesprekken (intake gesprekken) bespreken wij het behandelplan.

 

Vaak komen mensen bij mijn praktijk in behandeling als ze verschillende dingen al geprobeerd hebben; na klachtgerichte interventies en/of andere kortdurende zorg. Regelmatig is een dergelijke behandeling effectief maar bij sommigen is er meer nodig en is een langdurige meer persoonsgerichte behandeling een route om de onderliggende dynamiek boven tafel te krijgen. U mag zich uiteraard ook aanmelden als u nog niet eerder andere pogingen heeft ondernomen.

De keuze voor werkwijze is gebaseerd op de gedachte: “kort als t kan, lang als t moet”.